Posts tonen met het label Espresso verhaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Espresso verhaal. Alle posts tonen

STILTE!

"WEES NOU GEWOON EENS STIL!!!!!" De plotselinge stilte deed haar uit haar gedachten opschrikken. Iedereen in het kantoor staarde haar aan. Shit, had ze dat hardop gezegd??

Te veel

5 broeken, 2 rokjes, 9 truitjes met korte mouw, 3 vestjes, 1 dikke trui en een fleece joggingpak. 18 onderbroekjes, 10 bh's, 4 bikinis, 15 paar sokken, 3 paar schoenen. Vier boeken, een dagboek en een set breipennen en wol. Wacht even... Ze ging toch maar 10 dagen op vakantie???

Spiegel

Haar spiegelbeeld staarde haar aan. Ze zag er prima uit. Alleen een paar donkere kringen onder haar ogen. Nee, dat klopte niet. Ze gaf een klap op de spiegel, een barst schoot over het oppervlak en deelde haar hoofd in twee. Zo... dit beeld leek tenminste op haar. Gebroken.

Afstel

Ze keek naar de stralende zon. Toen naar de emmer schoonmaakspul. En weer terug naar de zon. Ze zuchtte. Kwam van uitstel echt maar afstel, dacht ze, dan was ze direct in de zon gaan liggen.

Labiel

Lichtelijk labiel? Lichtelijk?? Labiel?? Echt niet! Ze trok het keukenmes uit de la. Ze was NIET lichtelijk labiel!!

Jaloers?

Tsk, zie haar lopen dan… Veel te korte rok, te veel decolleté. Wat een slet is het ook, dacht ik minachtend, terwijl ik stiekem mijn t-shirtje een flink stuk naar beneden trok.

Man

She stared. No, she must have misunderstood him. Did he really just call her a mán?

Lange dag

De dag duurde lang. Die tien minuten leken wel een uur te duren. Wat zou ze blij zijn met de oneindigheid, die zou tenminste sneller voorbij zijn dan deze dag. Hmmm… had ze eigenlijk wel nieuwe batterijen in haar horloge gedaan?

Crap

"I'm not putting up with this crap!!" she screamed at the top of her longs, while furiously stomping on the big heap. Great, not the crap got everywhere. This probably was not a good idea.

Gevangenis

Ze staarde door het getraliede raam naar de mistroostigheid van de herfst, naar de wereld waar zij nooit deel van uit zou maken. Maar deze tralies hielden haar niet tegen, haar gevangenis zat in haar hoofd.

Foutje

"Ik hou van je." fluisterde hij. Mijn hart begon sneller te kloppen. "Linda, je bent alles voor me." He, wacht even... Wie is Linda??

Dus toch...

Amber zette twee stappen. Toen nog twee. Dacht ze. Tot ze de grond dichterbij zag komen en ongenadig hard tegen de tegelvloer aanklapte. Het mes werd dieper haar zij in gedreven. Ze staarde naar de groter wordende plas donkerrode vloeistof tot haar bewustzijn met haar bloed was weggevloeid. Zie je wel… hij had haar uiteindelijk toch vermoord.

Thuis

"Er is niks, alles is goed." Toch trok hij haar in zijn armen en hield hij haar stevig vast. Nee, ze had ongelijk. Nu pas was alles goed.

Lange weg te gaan

De weg strekte zich voor hem uit. Zijn stappen lieten bloederige afdrukken achter op het asfalt. Maar hij kon niet stoppen met lopen. Haar wens was zijn bevel. Hij zou blijven lopen, hoe lang de weg ook bleek te zijn.

Lastig Parket

Ik ben flexibel, dacht ze, maar niet zó flexibel. Ze dacht even na. Nou ja, eigenlijk wel, maar ze gaf er de voorkeur aan níet zo flexibel te zijn. Daar ging haar slipje van dwars zitten. Dus liep ze weg. Hij heeft haar nooit meer gezien.